Soms denk je dat iedereen dezelfde passie en energie voor het leven heeft als jezelf hebt. In ieder geval overkomt mij dat vaak.
Wij hebben nu al bijna 6 jaar een stel vrienden die net als wij wat later bij elkaar gekomen zijn. Juist omdat we dit delen hebben we vaak aan een half woord genoeg.
Bij Martin en mij merk je dat de energie met de jaren wel toe lijkt te nemen. Niet dat we onszelf achternahollen, maar we hebben in allerlei dingen zin.
Dat betreft het huis, het sporten, iets lezen, er op uitgaan etc etc.
Juist de verbonderheid maakt energie vrij om zelf weer dingen te doen.
Dan denk je, die anderen doen wel mee......
Maar die hebben een ander ritme. Een halve baan geeft al een volle week, terwijl er niet gesport, weinig gelezen etc etc wordt. Dat is wel jammer, want dat verwijdert ons van elkaar. Maar het is niet anders.
Wie weet maakt onze weg wel een lange bocht en komen we zo ze weer wat vaker tegen.
zaterdag 21 februari 2009
A little closer
Ik ben al een tijdje fan van The Indoor Park (http://www.myspace.com/TheIndoorPark). Daar staat sinds kort een nieuw nummer op, dat naar mijn idee iedereen die er van overtuigd is dat je het leven pakken kunt als je wilt, aanspreekt.
Mij raakt het. Zelf heb ik ook jaren gitaar gespeeld en dat gitaargeluid blijft altijd een goede en warme herinnenring hebben voor me. Dan weet ik zeker, dat wanneer de tijd het toelaat, ik weer heerlijk zal spelen.
De lyrics geven een goed gevoel erbij.
Het schrijven dat ik hier doe geeft me veel voldoening, dus schrijven, componeren en uitvoeren. Must be heaven!
Mij raakt het. Zelf heb ik ook jaren gitaar gespeeld en dat gitaargeluid blijft altijd een goede en warme herinnenring hebben voor me. Dan weet ik zeker, dat wanneer de tijd het toelaat, ik weer heerlijk zal spelen.
De lyrics geven een goed gevoel erbij.
Het schrijven dat ik hier doe geeft me veel voldoening, dus schrijven, componeren en uitvoeren. Must be heaven!
Geniet van tinteling van voorjaar
De afgelopen weken gingen gepaard met griep en eindeloze verkoudheid, maar daar zit een einde aan.
Ik ben er nog niet helemaal, maar genietend van de vogels in de vroege ochtend en de tinteling in de lucht voel ik dat ik weer sterker word. Fijn!
Eerlijk zijn tegenover jezelf en de tijd nemen voor jezelf werkt.
Lees trouwens met verbazing het boek van Ella Vogelaar. Was er benieuwd naar, maar tot nu toe vind ik het meer het boek van haar man, die dankzij haar een reden had om zijn hobby uit te oefenen. Is niet erg, dat mag. Hij geniet er van, mag ook.
Vind het alleen jammer van het beeld dat ik had van Ella. Ik moet steeds denken aan de kreet die ik als een van mijn eerste steeds gebruikte: "Kan zallef wal!"
Ik ben er nog niet helemaal, maar genietend van de vogels in de vroege ochtend en de tinteling in de lucht voel ik dat ik weer sterker word. Fijn!
Eerlijk zijn tegenover jezelf en de tijd nemen voor jezelf werkt.
Lees trouwens met verbazing het boek van Ella Vogelaar. Was er benieuwd naar, maar tot nu toe vind ik het meer het boek van haar man, die dankzij haar een reden had om zijn hobby uit te oefenen. Is niet erg, dat mag. Hij geniet er van, mag ook.
Vind het alleen jammer van het beeld dat ik had van Ella. Ik moet steeds denken aan de kreet die ik als een van mijn eerste steeds gebruikte: "Kan zallef wal!"
donderdag 19 februari 2009
Dank je wel Leonie voor "Uit verwachting"
Dank je wel voor je boek “Uit verwachting”.
Afgelopen zaterdag heb ik het boek gekocht op het station Arnhem. Ik had daar een leuke en emotionele dag beleefd.
In mijn exrelatie was het krijgen van een kind niet perse logisch. Te meer daar ik vanaf mijn 7de jaar zeker wist, dat mijn leven niet zou gaan als dat van de volwassen vrouwen uit mijn omgeving van die tijd. “Moeders wil is wet”, de melkboer aan de deur, de groenteboer op de radio etc etc.
Door diverse belevenissen keken we daar toch later anders tegenaan. Het leek ons heel mooi om een kind te krijgen. Het lukte ook nog snel. Net als bij mijn oma, vreselijk vruchtbaar. (Zij heeft er 15 binnen 19 jaar gebaard) Vanaf dat moment heeft die kinderwens mij niet losgelaten. Zodra het praktisch in de relatie kon, was ik weer direct zwanger en heb ik een prachtige zoon gebaard. Een leuk creatief en intellectueel jong. Ondanks dat onze relatie niet altijd liep zo als wij wilden, hebben we altijd samen goed voor ons kind gezorgd. Het alleenstaand moederschap leek me toen te zwaar. Ik vermoed dat onze relatie daardoor zo lang geduurd heeft. Deze kostwinner had het achteraf denk ik eerder alleen moeten doen, maar het leven liep anders.
Op de weg terug van mijn enerverende dag keek ik op het station of er wat te lezen was. En ja! Ik zag direct jouw boek en heb daar vanaf de treinreis heerlijk in gelezen. Het is nu 19 februari en ik heb het net uit. Heerlijk. Je woont in een deel van Amsterdam, waar ik drie jaar heb gewoond. Je gaat naar de sauna in Almere, waar we ook zo nu en dan komen. Je date, weliswaar kort, via RP. Mijn nieuwe relatie heb ik via RP. We zijn al bijna 6 jaar samen en hebben het heel goed. Het was een intensieve tijd om elkaar tegen te komen, want dat daten vraagt wat tijd. Al is het maar omdat je het spel even door moet krijgen. Je bent voor jezelf begonnen, dat ga ik na deze functie ook doen. En je hebt me met je boek weer eens heel goed doen beseffen, dat hoe alles ook is gegaan in die relatie ik dankzij alles mijn jong van nu 25 heb en ik moeder ben. Dat is een hele rijkdom en in mijn leven. Ik kijk uit naar je nieuwe boek.
Afgelopen zaterdag heb ik het boek gekocht op het station Arnhem. Ik had daar een leuke en emotionele dag beleefd.
In mijn exrelatie was het krijgen van een kind niet perse logisch. Te meer daar ik vanaf mijn 7de jaar zeker wist, dat mijn leven niet zou gaan als dat van de volwassen vrouwen uit mijn omgeving van die tijd. “Moeders wil is wet”, de melkboer aan de deur, de groenteboer op de radio etc etc.
Door diverse belevenissen keken we daar toch later anders tegenaan. Het leek ons heel mooi om een kind te krijgen. Het lukte ook nog snel. Net als bij mijn oma, vreselijk vruchtbaar. (Zij heeft er 15 binnen 19 jaar gebaard) Vanaf dat moment heeft die kinderwens mij niet losgelaten. Zodra het praktisch in de relatie kon, was ik weer direct zwanger en heb ik een prachtige zoon gebaard. Een leuk creatief en intellectueel jong. Ondanks dat onze relatie niet altijd liep zo als wij wilden, hebben we altijd samen goed voor ons kind gezorgd. Het alleenstaand moederschap leek me toen te zwaar. Ik vermoed dat onze relatie daardoor zo lang geduurd heeft. Deze kostwinner had het achteraf denk ik eerder alleen moeten doen, maar het leven liep anders.
Op de weg terug van mijn enerverende dag keek ik op het station of er wat te lezen was. En ja! Ik zag direct jouw boek en heb daar vanaf de treinreis heerlijk in gelezen. Het is nu 19 februari en ik heb het net uit. Heerlijk. Je woont in een deel van Amsterdam, waar ik drie jaar heb gewoond. Je gaat naar de sauna in Almere, waar we ook zo nu en dan komen. Je date, weliswaar kort, via RP. Mijn nieuwe relatie heb ik via RP. We zijn al bijna 6 jaar samen en hebben het heel goed. Het was een intensieve tijd om elkaar tegen te komen, want dat daten vraagt wat tijd. Al is het maar omdat je het spel even door moet krijgen. Je bent voor jezelf begonnen, dat ga ik na deze functie ook doen. En je hebt me met je boek weer eens heel goed doen beseffen, dat hoe alles ook is gegaan in die relatie ik dankzij alles mijn jong van nu 25 heb en ik moeder ben. Dat is een hele rijkdom en in mijn leven. Ik kijk uit naar je nieuwe boek.
zondag 28 december 2008
Een bijzondere kerstavond
Voor zingen heb ik helaas weinig tijd nu. Maar om dan niet te zingen op kerstavond......... dat is eigenlijk een stap te ver.
Ons regionale dagblad bracht uitkomst. Er was een viering in een huis voor mensen met lichamelijke en/of verstandelijke beperking. Daar zochten ze gelegenheidszangers voor.
Net iets voor mij.
Samen met 2 zeer goede oude bekenden had ik mij ingeschreven.
Het was een christelijke dienst met een fantastische dominee en nog veel mooier publiek. Een toegewijde bewoner als koster en dirigent. Een andere bewoner die alles verder regelde en erg graag de harp hoorde. Zoveel oprecht enthousiasme, betrokkenheid en genieten.
Volgend jaar ga ik weer! Dank jullie wel, dat ik zo'n mooie avond heb mogen beleven.
Ons regionale dagblad bracht uitkomst. Er was een viering in een huis voor mensen met lichamelijke en/of verstandelijke beperking. Daar zochten ze gelegenheidszangers voor.
Net iets voor mij.
Samen met 2 zeer goede oude bekenden had ik mij ingeschreven.
Het was een christelijke dienst met een fantastische dominee en nog veel mooier publiek. Een toegewijde bewoner als koster en dirigent. Een andere bewoner die alles verder regelde en erg graag de harp hoorde. Zoveel oprecht enthousiasme, betrokkenheid en genieten.
Volgend jaar ga ik weer! Dank jullie wel, dat ik zo'n mooie avond heb mogen beleven.
Trouw
Een aantal jaren geleden ging ons regionale dagblad naar de ochtend. Dat gaf een probleempje. Dan kwam al mijn Trouw.
Mijn leven was druk en door mijn lokale, politieke activiteiten moet ik wel het regionale dagblad lezen. Dus ging, met pijn in het hart, de Trouw eruit.
Vorige week zaterdag had ik weer een Trouw. (Bij mijn nieuwe taak past dit ook zo goed en hoort het kranten lezen) Ik was zo blij ermee, dat ik direct belde voor een jaarabonnement. Het meisje aan de telefoon op de vroege zaterdag wist niet wat ze meemaakte. Dat was nog eens een ander geluid, dan de telefoontjes van die ochtend.
Nu heb ik hem weer!
Goed, de eerste ochtend heb ik er om moeten bellen, want hij kwam niet vanzelf. Maar .... het lezen is weer heerlijk.
Zo mooi over sport, politiek, het leven, de economie en nog altijd NORMAAL over vrouwen.
Blij met Trouw!
Mijn leven was druk en door mijn lokale, politieke activiteiten moet ik wel het regionale dagblad lezen. Dus ging, met pijn in het hart, de Trouw eruit.
Vorige week zaterdag had ik weer een Trouw. (Bij mijn nieuwe taak past dit ook zo goed en hoort het kranten lezen) Ik was zo blij ermee, dat ik direct belde voor een jaarabonnement. Het meisje aan de telefoon op de vroege zaterdag wist niet wat ze meemaakte. Dat was nog eens een ander geluid, dan de telefoontjes van die ochtend.
Nu heb ik hem weer!
Goed, de eerste ochtend heb ik er om moeten bellen, want hij kwam niet vanzelf. Maar .... het lezen is weer heerlijk.
Zo mooi over sport, politiek, het leven, de economie en nog altijd NORMAAL over vrouwen.
Blij met Trouw!
Terug naar mijn geboortegrond
Vandaag ben ik met mijn moeder terug geweest naar de mijn geboortegrond. Een buurvrouw van 2 deuren rechts van ons huis was jarig. De buurvrouw, die tussen ons in woonde, was er ook.
Het was vreemd. Mijn moeder heeft mij vaak verteld van dat huis en het leven daar, maar voor mijn gevoel klopte dat niet met mijn herinnering.
Anderhalf jaar terug ben ik met Martin daar heel even geweest. We hebben daar fotoos van mij gemaakt bij mijn "geboortehuis". Jelle speelde met zijn band op het Buikslotermeerplein, dus het was een kleine, maar leuke moeite om dat huis in Kadoelen, toen Landsmeer, even te bekijken.
Ik ben nu in drie van die huizen bij elkaar 4 uur geweest. Wat een leuke huizen! Ik zat me de hele dag af te vragen, hoe het mij vergaan zou zijn als ik daar was opgegroeid.
Rechts naast ons een beslist wijze en hartelijke vrouw met een dochter, die ongeveer van mijn leeftijd is. Een leuke vrouw, volgens de fotoos van nu.
Daar rechts van een weduwe, die onzeker van aard is. Maar niet in alles bleek uit haar verhaal. Toen ze alleen kwam, moest ze steeds huilen. Dat was het niet vond ze. Bij haar zoon in de buurt had ze wel een leuke man gezien. Dus ze vroeg aan haar zoon, of die haar niet wilde ontmoeten en nu zijn ze al bijna tien jaar samen. Deze daadkracht zie je niet direct af aan de vrouw. Als het maar belangrijk genoeg is voor iemand, komen er altijd weer krachten boven.
We zijn ook bij de mensen schuin achter ons geweest. Een prachtige, actieve en erudiete man van 87 jaar en zijn vrouw. Echte socialisten. bewust levend. We hebben ook hier een warm onthaal en een heel mooie ontmoeting meegemaakt.
In Weesp ben ik leuk op gegroeid. Toch vraag ik me af, wat het met me gedaan had, als we daar gebleven waren. Het had me in ieder geval meer gebracht, dan mijn moeder mij voorgespiegeld heeft. Dit zegt met name iets over haar beleving. Terwijl de band na ruim 48 jaar nog zeer hecht en dierbaar is, bleek vandaag.
Het was vreemd. Mijn moeder heeft mij vaak verteld van dat huis en het leven daar, maar voor mijn gevoel klopte dat niet met mijn herinnering.
Anderhalf jaar terug ben ik met Martin daar heel even geweest. We hebben daar fotoos van mij gemaakt bij mijn "geboortehuis". Jelle speelde met zijn band op het Buikslotermeerplein, dus het was een kleine, maar leuke moeite om dat huis in Kadoelen, toen Landsmeer, even te bekijken.
Ik ben nu in drie van die huizen bij elkaar 4 uur geweest. Wat een leuke huizen! Ik zat me de hele dag af te vragen, hoe het mij vergaan zou zijn als ik daar was opgegroeid.
Rechts naast ons een beslist wijze en hartelijke vrouw met een dochter, die ongeveer van mijn leeftijd is. Een leuke vrouw, volgens de fotoos van nu.
Daar rechts van een weduwe, die onzeker van aard is. Maar niet in alles bleek uit haar verhaal. Toen ze alleen kwam, moest ze steeds huilen. Dat was het niet vond ze. Bij haar zoon in de buurt had ze wel een leuke man gezien. Dus ze vroeg aan haar zoon, of die haar niet wilde ontmoeten en nu zijn ze al bijna tien jaar samen. Deze daadkracht zie je niet direct af aan de vrouw. Als het maar belangrijk genoeg is voor iemand, komen er altijd weer krachten boven.
We zijn ook bij de mensen schuin achter ons geweest. Een prachtige, actieve en erudiete man van 87 jaar en zijn vrouw. Echte socialisten. bewust levend. We hebben ook hier een warm onthaal en een heel mooie ontmoeting meegemaakt.
In Weesp ben ik leuk op gegroeid. Toch vraag ik me af, wat het met me gedaan had, als we daar gebleven waren. Het had me in ieder geval meer gebracht, dan mijn moeder mij voorgespiegeld heeft. Dit zegt met name iets over haar beleving. Terwijl de band na ruim 48 jaar nog zeer hecht en dierbaar is, bleek vandaag.
Abonneren op:
Posts (Atom)
